ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΡΕΥΜΑ

     ΔΙΚΤΥΑΚΟΣ ΤΟΠΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ
ΑΡΧΙΚΗ ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ
ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ
ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ή ΕΞΕΛΙΞΗ
ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ
ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ
ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ
ΠΡΟΣΕΥΧΗΤΑΡΙ
ΑΠ' ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΡΗΚΑΜΕ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ


ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;

Από μικρά παιδιά ακούμε τις μέρες του Πάσχα για τα πάθη και τον θάνατο του Ιησού Χριστού στον σταυρό και ότι μετά από 3 μέρες αναστήθηκε. Είναι συνήθεια πάλι να λέμε αυτές τις μέρες ¨Χριστός ανέστη¨. Αλλά όλοι μας έχουμε ακούσει και κάποιους να σχολιάζουν: «και ποιος τα είδε όλα αυτά;», «ποιος ξέρει αν υπάρχει τίποτα μετά τον θάνατο;». Άλλες φορές ακούμε κάποιους να λένε: «αν κλείσει τα μάτια του ο άνθρωπος όλα τελειώνουν». Πολλοί χριστιανοί έχουν κάποιες αμφιβολίες μέσα μας για το αν πραγματικά ανασταίνονται οι νεκροί. Ακόμα πολλοί δεν είναι σίγουροι αν ο Ιησούς Χριστός ήταν ένα αληθινό, ένα ιστορικό πρόσωπο και μάλιστα ότι αναστήθηκε από τους νεκρούς.

Κατ’ αρχήν έχουμε αποδείξεις ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν ένα ιστορικό πρόσωπο, δηλαδή ένα πραγματικό πρόσωπο; Ένας τρόπος για να μάθουμε για πρόσωπα που έζησαν πριν από πολλά χρόνια είναι τα γραπτά (γράμματα διηγήσεις) ανθρώπων εκείνης της εποχής.

Για τον Ιησού αναφέρουν πολλοί ιστορικοί εκείνης της εποχής που ήταν αδιάφοροι γι’ αυτόν.
- Ο Κορνήλιος Τάκιτος (54-117 μ.Χ.), ο μεγαλύτερος από τους ρωμαίους ιστορικούς αναφέρεται συγκεκριμένα στους πρώτους χριστιανούς και στον ιδρυτή τους και λέει ότι: «θανατώθηκε από τον Πόντιο Πιλάτο, κυβερνήτη της Ιουδαίας κατά την βασιλεία του Τιβέριου» (Annals XV44).
- Ο Λουκιανός ο Σαμοσατεύς, Έλληνας σατιρογράφος του δεύτερου αιώνα, στο έργο του «ο θάνατος του Πετρίτη, 11-13» αναφέρεται χλευαστικά στους χριστιανούς και ότι λατρεύουν κάποιον που σταυρώθηκε, κάποιον εσταυρωμένο σοφό.
- Ο Γάιος Σουετώνιος Ρωμαίος ιστορικός και δικαστικός επί αυτοκράτορα Αδριανού, αναφέρεται σε κάποιον Χριστό των Ιουδαίων και για στους χριστιανούς που υπέφεραν και πέθαναν για την πίστη τους ότι ο Ιησούς Χριστός έζησε, πέθανε και αναστήθηκε από τους νεκρούς.
- Ο Πλίνιος ο Νεώτερος (112 μ.Χ.), διοικητής της Βηθανίας στη Μικράς Ασία, σε επιστολή του προς τον αυτοκράτορα Τραϊανό εξιστορεί καταπληκτικές λεπτομέρειες της ζωής των πρώτων χριστιανών και αναφέρεται στον Ιησού Χριστό σαν τον αναστημένο ιδρυτή τους.
- Ο Θαλλός (52 μ.Χ.) περιγράφει γεγονότα που αναφέρονται στην Καινή Διαθήκη.

Ιστορικές μαρτυρίες για τον Ιησού Χριστό έχουμε ακόμα και από τους αρνητές Του.
- Το Ταλμούδ, δηλαδή το επίσημο βιβλίο των Εβραίων εκείνης της εποχής στο οποίο καταγράφονται κάποια γραπτά των Ραβίνων και των Γραμματέων τους, αναφέρεται στον Χριστό με πολλά κοροϊδευτικά λόγια. Τον αναφέρει σαν τον «γιο της παρθένου», κάποιο μάγο, πλάνο, αιρετικό και εχθρό του λαού που την παραμονή του Πάσχα πέθανε στον σταυρό.
- Ο αξιόπιστος ιστορικός Ιώσηπος (38-100 μ.Χ.)που ήταν Εβραίος στο σύγγραμμά του ¨Ιουδαϊκή Αρχαιολογία¨ (στο 18ο βιβλίο) αναφέρει ξεκάθαρα για τον Ιησού ότι ήταν δάσκαλος και τον ακολούθησαν πολλοί, ότι με τις κατηγορίες των αρχόντων των Ιουδαίων ο Πόντιος Πιλάτος τον καταδίκασε σε σταυρικό θάνατο και ότι αυτοί που τον αγαπούσαν μαρτυρούν ότι φάνηκε σ’ αυτούς την Τρίτη ημέρα ζωντανός.

Όλες αυτές οι αναφορές στον Ιησού Χριστό από ανθρώπους που δεν πίστευαν σ’ αυτόν και από αρνητές του μας βεβαιώνουν ότι ο Ιησούς ήταν ένα αληθινό, ιστορικό πρόσωπο που σταυρώθηκε επί Ποντίου Πιλάτου.


Άλλη πηγή πληροφοριών για των Ιησού Χριστό είναι τα γραπτά των μαθητών του, δηλαδή η Καινή Διαθήκη. Στα γραπτά τους οι μαθητές του Ιησού περιγράφουν με λεπτομέρειες όχι μόνο την ζωή και τον σταυρικό θάνατο του Ιησού, αλλά και ότι την Τρίτη ημέρα αναστήθηκε από τους νεκρούς και τους φανερώθηκε πολλές φορές και συνομίλησε μαζί τους και μάλιστα ότι έφαγε μαζί τους. Θα αναφέρουμε μερικές μόνο περιγραφές των μαθητών Του.

- «ο ίδιος ο Ιησούς στάθηκε στο μέσον τους, και λέει σ' αυτούς: Ειρήνη σ' εσάς. Και εκείνοι, ενώ εκπλάγηκαν και έγιναν έντρομοι, νόμιζαν ότι έβλεπαν πνεύμα. Και τους είπε: Γιατί είστε ταραγμένοι; Και γιατί ανεβαίνουν συλλογισμοί στις καρδιές σας; Δείτε τα χέρια μου και τα πόδια μου, ότι εγώ ο ίδιος είμαι• ψηλαφίστε με και δείτε• επειδή, ένα πνεύμα δεν έχει σάρκα και κόκαλα, όπως βλέπετε εμένα ότι έχω. Και αφού το είπε αυτό, τους έδειξε τα χέρια και τα πόδια.
Και ενώ αυτοί, από τη χαρά, ακόμα απιστούσαν και θαύμαζαν, είπε σ' αυτούς: Έχετε εδώ κάτι φαγώσιμο; Και εκείνοι έδωσαν σ' αυτόν ένα μέρος από ψημένο ψάρι, και ένα μέρος κηρήθρας από μέλι. Και καθώς τα πήρε, έφαγε μπροστά τους» (Λουκάς 24. 36-43)

- «στους οποίους (μαθητές) και φανέρωσε τον εαυτό του ζωντανό, μετά το πάθος του, με πολλά τεκμήρια, καθώς εμφανιζόταν σ' αυτούς για 40 ημέρες, λέγοντάς τους τα σχετικά με τη βασιλεία τού Θεού» (Πράξεις 1.3)

- Ο απόστολος Παύλος ενώ δεν πίστευε στον Ιησού και μάλιστα ήταν και διώκτης των μαθητών Του, όπως ο ίδιος περιγράφει, είδε τον αναστημένο Ιησού Χριστό και μίλησε μαζί Του και αυτή η συνάντηση είναι που άλλαξε την πορεία της ζωής του και από διώκτης έγινε μαθητής Του. (Πράξεις 26.9-19)

- Όταν επίσης ο απόστολος Παύλος γράφει την πρώτη επιστολή του προς την εκκλησία της Κορίνθου, μεταξύ των άλλων τους γράφει τα εξής:
«σας παρέδωσα εκείνο, το οποίο και παρέλαβα, ότι ο Χριστός πέθανε εξαιτίας των αμαρτιών μας σύμφωνα με τις γραφές• και ότι θάφτηκε, και ότι την τρίτη ημέρα αναστήθηκε, σύμφωνα με τις γραφές• και ότι φάνηκε στον Κηφά, έπειτα στους δώδεκα• ύστερα απ' αυτά φάνηκε σε 500 και περισσότερους αδελφούς, μονομιάς, από τους οποίους οι περισσότεροι παραμένουν στη ζωή μέχρι τώρα, μερικοί όμως και κοιμήθηκαν• έπειτα, φάνηκε στον Ιάκωβο, ύστερα σε όλους τούς αποστόλους• και τελευταίον απ' όλους, φάνηκε και σε μένα» (Α Κορινθίους 15.3-8).

Η ανάσταση του Ιησού Χριστού είναι η θεμελιώδης αλήθεια στην οποία στηρίζεται όλο το κήρυγμα των αποστόλων (αναφέρεται 104 φορές στην Καινή Διαθήκη) και όπως πολύ ωραία αναφέρει πάλι ο απόστολος Παύλος: «αν ο Χριστός δεν αναστήθηκε, τότε είναι μάταιο το κήρυγμά μας, αλλά και η πίστη σας είναι μάταιη• είμαστε δε και ψευδομάρτυρες του Θεού, επειδή δώσαμε μαρτυρία για τον Θεό, ότι ανέστησε τον Χριστό» (Α Κορινθίους 15.14-15).

Την ανάσταση του Ιησού Χριστού από τους νεκρούς κήρυτταν οι απόστολοι στην Ιερουσαλήμ για μεγάλο χρονικό διάστημα και πίστεψαν και βαπτίστηκαν στο όνομα του Ιησού Χριστού χιλιάδες άνθρωποι από αυτούς που είχαν γνωρίσει τον Ιησού σαν δάσκαλο, τον είχαν απορρίψει και τον είχαν αρνηθεί και μάλιστα είχαν ζητήσει και την σταύρωση Του:
«Και ο Πέτρος, αφού στάθηκε όρθιος μαζί με τους έντεκα, ύψωσε τη φωνή του, και μίλησε σ' αυτούς: Άνδρες Ιουδαίοι και όλοι όσοι κατοικείτε στην Ιερουσαλήμ, ας είναι σε σας γνωστό τούτο, κι ακούστε τα λόγια μου…
Άνδρες Ισραηλίτες, ακούστε τούτα τα λόγια• τον Ιησού τον Ναζωραίο, άνδρα που αποδείχθηκε σε σας από τον Θεό με δυνάμεις και τέρατα και σημεία, τα οποία ο Θεός έκανε ανάμεσά σας διαμέσου αυτού, όπως ξέρετε κι εσείς, τούτον, παίρνοντάς τον, παραδομένον σύμφωνα με την ορισμένη βουλή και πρόγνωση του Θεού, με άνομα χέρια, αφού τον σταυρώσατε, τον θανατώσατε• τον οποίο ο Θεός ανέστησε, λύνοντας τις ωδίνες τού θανάτου, δεδομένου ότι δεν ήταν δυνατόν να κρατιέται απ' αυτόν…
Τούτον τον Ιησού ο Θεός τον ανέστησε, για τον οποίο εμείς είμαστε μάρτυρες… Ας ξέρει, λοιπόν, ο Ισραήλ με βεβαιότητα, ότι, ο Θεός έκανε Κύριο και Χριστό, τούτον τον Ιησού, τον οποίο εσείς σταυρώσατε.
Και όταν τα άκουσαν αυτά, η καρδιά τους ήρθε σε κατάνυξη, και είπαν στον Πέτρο και στους υπόλοιπους αποστόλους: Τι πρέπει να κάνουμε, άνδρες αδελφοί; Και ο Πέτρος είπε σ' αυτούς: Να μετανοήσετε, και κάθε ένας από σας να βαπτιστεί στο όνομα του Ιησού Χριστού, σε άφεση αμαρτιών• και θα λάβετε τη δωρεά τού Αγίου Πνεύματος… Και με άλλα πολλά λόγια διαμαρτυρόταν και πρότρεπε, λέγοντας: Να σωθείτε από τούτη τη διεστραμμένη γενεά. Εκείνοι, λοιπόν, αφού με χαρά δέχθηκαν τον λόγο του, βαπτίστηκαν• και προστέθηκαν εκείνη την ημέρα περίπου 3.000 ψυχές. (Πράξεις 2.14-41)

Σε άλλη περίπτωση πάλι ο Πέτρος απευθυνόμενος πάλι στον λαό λέει:
«Ο Θεός τού Αβραάμ και του Ισαάκ και του Ιακώβ, ο Θεός των πατέρων μας, δόξασε τον Υιό του, τον Ιησού, που εσείς παραδώσατε, και τον αρνηθήκατε μπροστά στον Πιλάτο, ενώ εκείνος έκρινε να τον απολύσει. Εσείς, όμως, αρνηθήκατε τον άγιο και τον δίκαιο, και ζητήσατε να σας χαριστεί ένας άνδρας φονιάς. Ενώ, τον αρχηγό τής ζωής, τον θανατώσατε, τον οποίο ο Θεός ανέστησε από τους νεκρούς, για τον οποίο εμείς είμαστε μάρτυρες…
Μετανοήστε, λοιπόν, και επιστρέψτε, για να εξαλειφθούν οι αμαρτίες σας, για νάρθουν καιροί αναψυχής από την παρουσία τού Κυρίου…
Πολλοί, μάλιστα, από εκείνους που άκουσαν τον λόγο πίστεψαν• και ο αριθμός των ανδρών έγινε περίπου 5.000» (Πράξεις 3.13-4.4)

Ίσως η ποιο μεγάλη απόδειξη ότι ο Ιησούς αναστήθηκε είναι το θαυμαστό θάρρος που είχαν οι μαθητές του να διακηρύττουν την ανάστασή Του. Σ’ αυτό το κήρυγμα από την αρχή εναντιώθηκαν οι αρχιερείς και όλοι οι άρχοντες των Ιουδαίων και δεν αντιμετώπισαν τους μαθητές με λόγια μόνο, αλλά τους συνέλαβαν επανειλημμένως, τους φυλάκισαν, τους έδειραν, τον Στέφανο τον σκότωσαν λιθοβολώντας τον, τον Ιάκωβο επίσης τον σκότωσαν, συνέλαβαν και τον Πέτρο με σκοπό να τον σκοτώσουν και αυτόν, αλλά ο Θεός τον ελευθέρωσε με θαυμαστό τρόπο.

Στις Πράξεις των Αποστόλων διαβάζουμε για μια περίπτωση που οι Ιουδαίοι είχανε συλλάβει και φυλακίσει τον Πέτρο και τον Ιωάννη:
«Και την επόμενη ημέρα συγκεντρώθηκαν στην Ιερουσαλήμ οι άρχοντές τους και οι πρεσβύτεροι και οι γραμματείς, και ο Άννας ο αρχιερέας και ο Καϊάφας και ο Ιωάννης και ο Αλέξανδρος, και όσοι ήσαν από αρχιερατικό γένος» (Πράξεις 4.5-6). Ο Απόστολος Πέτρος όχι μόνο δεν δείλιασε μπροστά σε όλους αυτούς που πριν λίγο καιρό είχαν καταδικάσει τον Ιησού σε σταυρικό θάνατο και δεν μάσησε τα λόγια του αλλά τους απαντά: «ας είναι γνωστό σε όλους εσάς, και σε ολόκληρο τον λαό τού Ισραήλ ότι, διαμέσου τού ονόματος του Ιησού Χριστού, του Ναζωραίου, που εσείς σταυρώσατε, τον οποίο ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς, διαμέσου αυτού παραστέκεται αυτός μπροστά σας υγιής. Αυτός (0 Ιησούς) είναι η πέτρα, που εξουθενώθηκε από σας τους οικοδομούντες, η οποία έγινε ακρογωνιαία πέτρα. Και δεν υπάρχει διαμέσου κανενός άλλου η σωτηρία• επειδή, ούτε άλλο όνομα είναι δοσμένο κάτω από τον ουρανό ανάμεσα στους ανθρώπους, διαμέσου τού οποίου πρέπει να σωθούμε. Και βλέποντας την παρρησία τού Πέτρου και του Ιωάννη, και καθώς πληροφορήθηκαν ότι είναι άνθρωποι αγράμματοι και ιδιώτες, θαύμαζαν, και τους αναγνώριζαν ότι ήσαν μαζί με τον Ιησού.» (Πράξεις 4.10-13).
Στο τέλος παρ’ όλο που τους απείλησαν αυστηρά να μη μιλούν πλέον σε κανένα άνθρωπο για τον Ιησού Χριστό οι απόστολοι συνεχίζει στον ίδιο τόνο: «Αν είναι δίκαιο μπροστά στον Θεό, να ακούμε εσάς μάλλον παρά τον Θεό, κρίνετέ το εσείς. επειδή, εμείς δεν μπορούμε να μη λέμε όσα είδαμε και ακούσαμε» (Πράξεις 4.19-20).

Αργότερα τους συλλαμβάνουν και τους φυλακίζουν για δεύτερη φορά. Όταν στάθηκαν και πάλι μπροστά τους: «Και όταν τους έφεραν, τους έστησαν μέσα στο συνέδριο• και ο αρχιερέας τούς ρώτησε, λέγοντας: Δεν σας παραγγείλαμε ρητά να μη διδάσκετε σε τούτο το όνομα; Και δέστε, γεμίσατε την Ιερουσαλήμ από τη διδασκαλία σας, και θέλετε να φέρετε επάνω μας το αίμα αυτού τού ανθρώπου. Και αποκρινόμενος ο Πέτρος και οι απόστολοι, είπαν: Πρέπει να πειθαρχούμε στον Θεό μάλλον παρά στους ανθρώπους. Ο Θεός των πατέρων μας ανέστησε τον Ιησού, που εσείς θανατώσατε, αφού τον κρεμάσατε επάνω σε ξύλο. Αυτόν, ο Θεός τον ύψωσε με το δεξί του χέρι, αρχηγό και σωτήρα, για να δώσει μετάνοια στον Ισραήλ και άφεση αμαρτιών. Και εμείς είμαστε μάρτυρές του για τούτα τα λόγια, κι ακόμα το Άγιο Πνεύμα, που ο Θεός έδωσε σε όσους πειθαρχούν σ' αυτόν. Και εκείνοι ακούγοντας έτριζαν τα δόντια, και ήθελαν να τους θανατώσουν» (Πράξεις 5.27-33)

ΚΑΝΕΝΑ ΨΕΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΠΛΙΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΘΑΡΡΟΣ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕ ΕΝΑ ΨΕΜΑ ΜΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ

Πρέπει μάλιστα να λάβουμε υπ’ όψη μας ότι όταν οι στρατιώτες πήγαν να συλλάβουν τον Ιησού στον κήπο της Γεσθημανή τον εγκατέλειψαν όλοι οι μαθητές Του και έφυγαν φοβισμένοι (Ματθαίος26.56 και Μάρκος 14.50). Ακόμα και την ημέρα της ανάστασης του Ιησού οι μαθητές ήταν φοβισμένοι και κλειδαμπαρωμένοι σε ένα σπίτι: «Το βράδυ, λοιπόν, εκείνης τής ημέρας, την πρώτη ημέρα τής εβδομάδας, ενώ οι θύρες ήσαν κλεισμένες, όπου ήσαν συγκεντρωμένοι οι μαθητές εξαιτίας τού φόβου των Ιουδαίων, ο Ιησούς ήρθε, και στάθηκε στο μέσον» (Ιωάννης 20.19).
Οι μαθητές του Ιησού όχι μόνο δεν μπόρεσαν να υπερασπιστούν τον δάσκαλό τους, αλλά ήσαν και φοβισμένοι για την δική τους ζωή.
Τι ήταν λοιπόν αυτό που άλλαξε την στάση τους αυτή;

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΝ «ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ ΙΗΣΟΥ» ΤΟΝ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΑΝ φοβούμενοι για την ζωή τους
ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΝ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΗΡΥΞΑΝ και
ΓΙ’ ΤΟΝ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΘΥΣΙΑΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ


Παρ’ όλα αυτά ίσως κάποιος αναρωτηθεί:
Είναι άραγε αξιόπιστα αυτά που κήρυτταν οι μαθητές του Ιησού Χριστού;
Μήπως είχαν κάτι να κερδίσουν και γι’ αυτό είπαν συνειδητά όλα αυτά τα ψέματα ότι είδαν αναστημένο τον Ιησού Χριστό;

Η απάντηση σε τέτοιου είδους απορίες είναι ότι οι μαθητές δεν κέρδισαν τίποτα απολύτως από το κήρυγμα της ανάστασης του Ιησού Χριστού. Αντίθετα το μόνο που ¨κέρδισαν¨ ήταν διωγμούς, φυλακίσεις και στο τέλος φρικτό θάνατο με βασανισμούς, στο σταυρό, στη φωτιά, από τα λιοντάρια και όλα αυτά για να πάψουν να μιλούν για τον αναστημένο Ιησού Χριστό (όλοι οι μαθητές του Ιησού Χριστού επιβεβαίωσαν την μαρτυρία τους ότι τον συνάντησαν αναστημένο χάνοντας με την ίδια την ζωή τους, εκτός από τον Ιωάννη, με φρυκτό και βασανιστικό τρόπο)

Όλοι αυτοί οι διωγμοί όχι μόνο δεν έκαναν αυτούς τους ανθρώπους να αρνηθούν τον αναστημένο Ιησού Χριστό αλλά μετέτρεψαν και πολλούς διώκτες σε Χριστιανούς. Δεν μπορεί όλοι αυτοί οι άνθρωποι να θυσίασαν την ζωή τους υποστηρίζοντας ένα ψέμα ότι είδαν δηλαδή τον αναστημένο Ιησού Χριστό.

Ο Απόστολος Παύλος ήταν Ρωμαίος πολίτης, από την κάστα των Φαρισαίων, είχε μεγαλώσει στην Ιερουσαλήμ, σπουδαγμένος στο διασημότερο Ιουδαίο δάσκαλο της εποχής τον Γαμαλιήλ, είχε άριστες σχέσεις με τον αρχιερέα και όλο το πρεσβυτέριο. Από αυτούς παίρνει συστατικές επιστολές προς τις εβραϊκές συναγωγές της Δαμασκού για να συλλάβει τους χριστιανούς στην Δαμασκό και να τους φέρει δεμένους στην Ιερουσαλήμ (Πράξεις 22.3-5 και 26.5). Τι ήταν αυτό που άλλαξε την πορεία του και αντί να απολαμβάνει μια εύκολη ζωή και μια λαμπρή καριέρα ανάμεσα στους επισημότερους συμπατριώτες του ¨καταντάει¨ να καταδιώκεται κυνηγημένος από την μια πόλη στην άλλη;

Ο ίδιος περιγράφοντας την ζωή του μετά την μεταστροφή του στον Χριστό λέει: «(Μπήκα) σε κόπους, σε πληγές υπερβολικού βαθμού, σε φυλακές περισσότερο, σε θανάτους πολλές φορές• από τους Ιουδαίους πέντε φορές πήρα 40 παρά μία μαστιγώσεις• τρεις φορές ραβδίστηκα, μία φορά λιθοβολήθηκα, τρεις φορές ναυάγησα, ένα μερόνυχτο έκανα στον βυθό• σε οδοιπορίες πολλές φορές, σε κινδύνους ποταμών, σε κινδύνους ληστών, σε κινδύνους από το γένος, σε κινδύνους από τα έθνη, σε κινδύνους στην πόλη, σε κινδύνους στην ερημιά, σε κινδύνους στη θάλασσα, σε κινδύνους από ψευδάδελφους• σε κόπο και μόχθο, σε αγρυπνίες πολλές φορές, σε πείνα και δίψα, σε νηστείες πολλές φορές, σε ψύχος και γυμνότητα» (Β Κορινθίους 11.23-27).

Μόνο η συνάντησή του με τον αναστημένο Ιησού Χριστό μπόρεσε να αλλάξει τόσο δραματικά την ζωή του.



Μια άλλη ερώτηση που θέλει απάντηση είναι το γιατί ο αναστημένος Ιησούς Χριστός φανερώθηκε μόνο στους μαθητές Του και όχι σε όλους τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ;

Ο Ιησούς είχε αποδείξει σε όλους αυτούς τους ανθρώπους ότι είχε έρθει από τον Θεό με τα πολλά και πρωτοφανή θαύματα που έκανε ώστε οι ίδιοι είχαν αναγνωρίσει ότι: «Από τον αιώνα δεν έχει ακουστεί, ότι κάποιος έχει ανοίξει τα μάτια ενός που γεννήθηκε τυφλός. Αν αυτός δεν ήταν από τον Θεό, δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτε» (Ιωάννης 9.32-33)

Ο ίδιος ο Ιησούς λέει επίσης: «Αν δεν είχα έρθει και δεν τους είχα μιλήσει, δεν θα είχαν αμαρτία• τώρα, όμως, δεν έχουν πρόφαση για την αμαρτία τους. Εκείνος που μισεί εμένα, μισεί και τον Πατέρα μου. Αν δεν είχα κάνει ανάμεσά τους τα έργα, που κανένας άλλος δεν έκανε, δεν θα είχαν αμαρτία• τώρα, όμως, και είδαν, και μίσησαν, και εμένα και τον Πατέρα μου» (Ιωάννης 15.22-24).

Και όμως παρ’ όλα αυτά όχι μόνο δεν τον πίστεψαν αλλά τον αρνήθηκαν, τον μίσησαν και στο τέλος τον σταύρωσαν. Όχι γιατί δεν είχαν αποδείξεις ότι ήταν από τον Θεό αλλά γιατί τους χάλαγε τα σχέδιά τους, που δεν ήταν σχέδια πως θα γνωρίσουν τον Θεό και πως θα τον ακολουθήσουν αλλά ήταν σχέδια πως θα κάνουν με κάθε τρόπο ¨το δικό τους¨.

Κάποιος ίσως μπορεί να επιμείνει ότι αν τον έβλεπαν αναστημένο τότε θα πίστευαν. Και σ’ αυτή την περίπτωση ο Λόγος του Θεού μας λέει ότι και πάλι δεν θα πίστευαν. Όταν ο Ιησούς διηγείται την ιστορία του φτωχού Λάζαρου και του πλούσιου μας λέει:
«Πέθανε, όμως, ο φτωχός (Λάζαρος) και φέρθηκε από τους αγγέλους στον κόλπο τού Αβραάμ. Πέθανε δε και ο πλούσιος και θάφτηκε. Και μέσα στον άδη, καθώς ύψωσε τα μάτια του, ενώ βρισκόταν μέσα σε βάσανα, βλέπει από μακριά τον Αβραάμ, και τον Λάζαρο στην αγκαλιά του• κι αυτός, αφού φώναξε, είπε: …
Σε παρακαλώ, λοιπόν, πατέρα, στείλ' τον (τον Λάζαρο) στην οικογένεια του πατέρα μου• επειδή, έχω πέντε αδελφούς• για να δώσει μαρτυρία σ' αυτούς, ώστε να μη έρθουν κι αυτοί σε τούτο τον τόπο τού βασανισμού. Λέει σ' αυτόν ο Αβραάμ: Έχουν τον Μωυσή και τους προφήτες• ας ακούσουν αυτούς. Και εκείνος είπε: Όχι, πατέρα Αβραάμ• αλλά, αν κάποιος από τους νεκρούς πάει σ' αυτούς, θα μετανοήσουν. Είπε δε σ' αυτόν: Αν δεν ακούν τον Μωυσή και τους προφήτες, ούτε αν κάποιος αναστηθεί από τους νεκρούς θα πειστούν» (Λουκάς 16.22-31).

Εξ άλλου αυτό ήταν κάτι που ο Ιησούς τελικά το έκανε. Δηλαδή ανάστησε κάποιον άνθρωπο (τον φίλο του τον Λάζαρο) που ήταν νεκρός για τέσσαρες ημέρες. Και ποιο το αποτέλεσμα; Πίστεψαν οι άνθρωποι που είχαν ανάμεσα τους κάποιον που είχε αναστηθεί από τους νεκρούς και ακολουθούσε πλέον τον Ιησού; Όχι μόνο δεν πίστεψαν αλλά:
«Ο Ιησούς, λοιπόν, έξι ημέρες πριν από το Πάσχα, ήρθε στη Βηθανία, όπου ήταν ο Λάζαρος, που είχε πεθάνει, τον οποίο ανέστησε από τους νεκρούς. Και του έκαναν εκεί δείπνο, και η Μάρθα υπηρετούσε• ο δε Λάζαρος ήταν ένας από τους συγκαθήμενους μαζί του… Και ένα μεγάλο πλήθος από τους Ιουδαίους έμαθε ότι είναι εκεί• και ήρθαν όχι μονάχα για τον Ιησού, αλλά για να δουν και τον Λάζαρο, τον οποίο είχε αναστήσει από τους νεκρούς.
Και οι αρχιερείς έκαναν συμβούλιο για να θανατώσουν και τον Λάζαρο• επειδή, πολλοί από τους Ιουδαίους πήγαιναν γι' αυτόν, και πίστευαν στον Ιησού» (Ιωάννης 12.1-11)

Κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν είχε κανένα νόημα ο αναστημένος Ιησούς να συνέχιζε να παρακαλάει τους ανθρώπους να πιστέψουν σ’ Αυτόν.


Είναι συμφέρον μας να συνειδητοποιήσουμε ότι ο Θεός έχει κάνει τα πάντα για να αποδείξει το ενδιαφέρον Του για τον άνθρωπο αλλά δεν θα μας παρακαλάει επ’ άπειρον. Περιμένει και από μας την στοιχειώδη ανταπόκριση. Και από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι για τους ανθρώπους που έχουν αγαπήσει τον εαυτό τους και τις επιλογές τους περισσότερο απ’ όλα, ο Θεός δεν μπορεί να κάνει τίποτα.


Ναι αλλά πως γίνεται σήμερα να βλέπουμε γύρω μας σε μια ¨χριστιανική χώρα¨ τόσους ανθρώπους να αμφιβάλουν για το αν ανασταίνονται οι νεκροί, δηλαδή αν και ο Χριστός αναστήθηκε;

Στο κατά Ματθαίο ευαγγέλιο διαβάζουμε ότι όταν ο Ιησούς Χριστός βρέθηκε αντιμέτωπος με τους Σαδδουκαίους, δηλαδή με τους ανθρώπους εκείνης της εποχής που έλεγαν ότι δεν υπάρχει ανάσταση νεκρών τους απαντάει:
«πλανιέστε, επειδή δεν γνωρίζετε τις γραφές ούτε τη δύναμη του Θεού» (Ματθαίος 22.29)


Πραγματικά και για εμάς τους σύγχρονους Έλληνες αυτή είναι η μεγαλύτερη ανάγκη, να γνωρίσουμε μέσα από την Αγία Γραφή τον αναστημένο Ιησού Χριστό και να τον πιστέψουμε σαν Σωτήρα από τις αμαρτίες μας και Κύριο στην ζωή μας.


Η μελέτη της Αγίας Γραφής, του γραπτού Λόγου του Θεού, είναι που μπορεί να δώσει στον σύγχρονο άνθρωπο την βεβαιότητα ότι:
- ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε και ζει στους αιώνες
- και σήμερα σώζει όποιον τον επικαλείται με πίστη
- και πάλι θα έρθει στην γη όχι πλέον σαν ταπεινός υπηρέτης αλλά σαν ένδοξος βασιλιάς για να παραλάβει όσους από τους ανθρώπους τον πιστεύουν για να είμαστε πάντοτε μαζί Του.



ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ,
ΠΑΤΡΑ
e-mail: alfadimop@yahoo.gr


επιστροφη